ÖYKÜLER / STORIES

Mayıs 2010

YAŞAMAYA DAİR

Ben resim yaparken, yani önümde tuvalim, paletimde renklerim ve elimde fırçalarım varken, çizgilerin ve renklerin dünyasında kaybolurum. Benim için bildiğimiz zaman durur, bildiğimiz dünya yitip gider. Ben resmimin içine, renklerimin arasına karışırım, orada yeniden varolurum. İşte o zaman gerçekten yaşarım. Yüreğimdeki coşku dökülür tuvalime renk renk, ışık ışık. Yaşamı, sevgiyi ve doğayı renklerimle harmanlarken bu muhteşem, bu gizemli evrenin ve bu güzel dünyanın bir parçası olduğumu duyumsar, sevinçli bir heyecana bulanırım. Yaşamak ne güzel şey be kardeşim… dizeleri gelir aklıma. Özenir, yaşama dair öyküler de yazarım zaman zaman. Ben yaşamayı ciddiye alırım. Öylesine ki, yaşama dair her şeyi öğrenmek için deli bir merak beslerim içimde, hiç solmayan. Yani ben yaşamaya dair resimler yaparım… yaşama dair öyküler yazarım… yalnızca kendim için… yaşadım diyebilmek için.

******

May 2010

ABOUT LIVING

When I am painting; I mean when I have my canvas, my colors and my brushes in front of me, I simply get lost in the world of colors and lines. The time as we know stops, the world as we know disappears. I get mixed into my painting and my colors and be again. That´s when I really exist. The enthusiasm in my heart pours onto my canvas in a multitude of colors and lights. When I´m blending life, love and nature with my colors; I feel that I am a part of this magnificent and mystical universe and I experience a happy sensation. I remember the verse “Living is so beautiful my brother”. I get ambitious at times and write stories about life. I take life serious so much so that I have a crazy curiosity to learn everything about life – a curiosity that never fades away. I make paintings about living the life; write stories about life; just for myself; just to be able to say that I lived.

Reklamlar